Մեր արածը մի կաթիլ ջուր է օվկիանոսում. Մայր Թերեզան կարևորում էր մեծ սիրով արված փոքր գործերը

Այս շաբաթ համաշխարհային լրատվամիջոցների ամենաթեժ թեմաների ներկայացման ժամանակ հայտնվում էր այս փխրուն տատիկի լուսանկարը։ Մեր երկրում եւս շատերը կհիշեն նրան, մարդ, փոքրամարմին, փոքր-ինչ կուզ, ով աշխարհին բարություն էր պարգեւում։ Այս օերին նա աշխարհի թիվ մեկ դեմքն էր։

Կաթոլիկ եկեղեցին սրբադասել է ազգությամբ ալբանացի Մայր Թերեզային: Վատիկանում՝ Սուրբ Պատարագի ընթացքում, Հռոմի Ֆրանցիսկոս Պապը սուրբ է հռչակել «աղքատից ամենաաղքատի Մորը»: Միջոցառմանը մասնկացել է ավելի քան 100.000 հավատացյալ՝ աշխարհի տարբեր անկյուններից:

Սրբադասման կապակցությամբ Սուրբ Պետրոսի տաճարի պատշգամբից կախվել է Մայր Թերեզայի հսկայական դիմանկարը կրող պաստառ: Սրբադասումը հնարավոր է դարձել, երբ ճանաչվել է Մայր Թերեզայի անվան հետ կապված երկրորդ հրաշքը: Վատիկանը պնդում է, որ ուղեղի ուռուցք ունեցող Բրազիլիայի բնակիչը բուժվել է Մայր Թերեզայի երկնային բարեխոսության շնորհիվ: Սա տոն է ոչ միայն քրիստոնյա աշխարհի համար, որովհետեւ Մայր Թերեզայի եւ նրա գթության քույրերի սերը, կարեկցանքն ու հոգատարությունը զգացել է ամբողջ աշխարհը: Անմասն չենք մնացել նաեւ մենք՝ հայերս:

Սպիտակի ավերիչ երկրաշարժից հետո Մայր Թերեզան քույրերի հետ շտապեց Հայաստան: Նրանք այսօր էլ շարունակում են իրենց առաքելությունը մեր երկրում: Մայր Թերեզայի մահից շուրջ 20 տարի անց գթության քույրերի շնորհիվ խնամքի 710 տուն է գործում 130 երկրում: Նրանք խնամում են լքվածին, հիվանդին, անօթեւանին՝ նրանց մեջ տեսնելով Քրիստոսին: «Սրբությունը ճոխություն չէ, այն յուրաքանչյուրիս պարտականությունն է»,- համոզված էր Մայր Թերեզան:

Միանգամ Մայր Թերեզան այցելում է Մելբուրնում ապրող միայնակ ծերունուն, որին բոլորը մոռացել էին: Երկար համոզելուց հետո տարեց մարդը թույլ է տալիս մաքրել տունը, լվանալ հագուստները: Մայր Թերեզան հարցնում է, թե ինչու չի վառում սենյակի մի անկյունում դրված լապտերը: «Ոչ ոք չի գալիս ինձ տեսության, ինչո՞ւ վառեմ»,-պատասխանում է տղամարդը: «Լուսամփոփը կվառե՞ս, եթե քույրերը քեզ այցելության գան»,- հարցնում է Մայրը: «Իհարկե: Եթե մարդկային ձայն լսեմ, կվառեմ»: Այդ օրվանից քույրերն ամեն երեկո այցելում են նրան: 2 տարի անց ծերունին խնդրում է Մայր Թերեզային փոխանցել. «Ասեք իմ ընկերուհուն՝ լույսը, որ վառեց իմ կյանքում, շարունակում է վառվել»:

Սպիտակ սարի, սանդալներ, ձախ ուսին ամրացված խաչ: Ոչ միայն հագուստն էր Մայր Թերեզային բոլորից տարբեր դարձնում, այլեւ՝ սերը, կարեկցանքը, խաղաղությունը: 12 տարեկանում նա արդեն հստակ հասկացել էր՝ ամենաաղքատին ու կարիքավոին ծառայելու միջոցով կյանքը նվիրելու է Աստծուն:

«Հենց սկզբից ես ուզում էի փրկել աղքատներին՝ հանուն Աստծո սիրո: Այն, ինչ տալիս են հարուստները փողով, ես ցանկանում էի տալ նրանց Աստծո սիրով»,- ասում է քույր Բենեդետտան

Մայր Թերեզան սկզբում մեկնում է Դուբլին ու միանում Լորետոյի միանձնուհիներին, զբաղվում հիվանդների խնամքով: Բայց շուտով հասկանում է՝ աղքատից ամենաաղքատը իրեն սպասում է փողոցում: Հնդկաստանում՝ Կալկաթայում, գթության քույրերը շրջում են գյուղերով ու քաղաքաներով, ողորմելի ու բարոյալքված տեղանքներից գտնում աղքատին, լքվածին, հիվանդին, բորոտին, մահամերձին, անօթեւանին. «Աղքատին հասկանալու համար պետք էր նրանց նման լինել»:

«Մեզ համար աղքատությունն ազատություն է: Աղքատներն այդպիսինն են ոչ թե իրենց ցանկությամբ, այլ որովհետեւ ստիպված են այդպիսին լինել: Մինչդեռ մենք ցանկանում ենք նրանց նման աղքատ լինել, նրանց եւ ուրիշներին վկայելու, որ Աստված սեր է: Աղքատությունը մեր ներքին ուժն է՝ աղքատի միջոցով ծառայելու եւ սիրելու Աստծուն»,-ասում է քույրը:

Քույրերի անհավատալի առաքելության մասին շուտով ամբողջ աշխարհն է իմանում, Մայր Թերեզային հյուրընկալում ու հյուրընկալվում են քաղաքական գործիչներ, երեւելի դեմքեր: Նվիրատվությունները հնարավորություն են տալիս խնամքի նոր տներ ու հիվանդանոցներ բացել ոչ միայն Հնդկաստանում, այլեւ աշխարհի տարբեր ծայրերում: 1988-ի Սպիտակի ավերիչ երկրաշարժից անմիջապես հետո Մայր Թերեզան քույրերի հետ գալիս է Հայաստան:

«Երբ ներկայանում է Ամենայն Հայոց հայրապետին, ասում է՝ ես դրամ չունեմ քեզ տալու, որ օգնես այս խեղճերին: Բայց կարող եմ քեզ տալ՝ ինչ-որ ունեմ, քույրերը բոլորը Ձեր տրամադրության տակ են, որ գան, այստեղ ծառայեն: Եւ այսպես մուտք գործեցին Հայաստան»,- պատմում է Հայաստանում կաթողիկե եկեղեցու առաջնորդ Հայր Ռաֆայել արք. Մինասյանը:

Նորք-Մարաշ վարչական շրջանում գտնվող այս տանը 2006 թվականից գթության քույրերը խնամում են մտավոր ու ֆիզիկական խնդիրներ ունեցող երեխաների: Ինչպես Մայր Թերեզան, նրանք եւս խուսափում են հարցազրույցներից: Ոչ մի արտասովոր բան իրենց առաքելության մեջ չեն տեսնում. ընդամենը փոքրիկների միոջոցով Աստծուն են ծառայում:

«Մենք ուզում ենք աշխարհին ցույց տալ, որ Աստված այնքան շատ է սիրում մեզ, որ ցանկանում է խնամել նույնիսկ ամենաաղքատին, որին հասարակությունն ի վիճակի չէ օգնել, ինչպես հաշմանդամություն ունեցող երեխային, որը չի կարողանում տեսնել, լսել, շարժվել: Մենք նրանց համարում ենք անպետք, բայց Աստծո համար ոչ ոք անպետք չէ: Յուրաքանչյուրը շատ թանկ է, կարեւոր է, միակն է: Այս աշխատանքն անելու համար Աստված տալիս է մեզ իր օրհնությունը, սերը, ուժը: Մենք հավատում ենք, որ այս երեխաներին ծառայելով՝ ծառայում ենք հենց Հիսուսին: Նա ասաց՝ ինչ որ անեք իմ եղբայրների համար, Ինձ եք անում»,- ասում է Քույր Բենեդետտան:

«Երբ ծնողները տարբեր պատճառներով հրաժարվում են երեխաներից, քույրերը նրանց վերցնում են հենց հիվանդանոցից: Այսօր կենտրոնում խնամում են 20 երեխայի. փոքրը 8 ամսական է, մեծը՝ 12 տարեկան: Մեր երեխաները չեն, իրավունք չունենք»,- ասում է իտալուհի քույր Բենեդետտան: Երեխաներին փորձում են որդեգրության տալ, ինչպես տարիներ առաջ անում էր Մայր Թերեզան: Նոբելյան Խաղաղության մրցանակ ստանալիս՝ վերջինս կոչով դիմել էր ներկաներին՝ պայքարել աշխարհում խաղաղության ամենամեծ սպառնալիքի՝ հղիության արհեստական ընդհատման դեմ: Նա խնամում էր լքված երեխաներին ու փորձում նրանց համար ընտանիք գտնել: Երեւանում եւ Սպիտակում տարբեր ազգության 12 քույրեր են ծառայում՝ առանց վարձատրության:

«Ես հասկացա, որ եթե ուզում եմ երջանիկ լինել, պետք է իմ կյանքն ու սերն ամբողջությամբ նվիրեմ Աստծուն: Երբ ամուսնանում ես, սերդ միայն ամուսնուդ եւ երեխաներիդ ես տալիս, իսկ Աստծուն նվիրվելով՝ բոլորին: Մինչ Հայաստան գալը, աշխատում էի Արաբական երկրներում, որտեղ բնակչության մեծամասնությունը մահմեդական է: Բայց շատերն ասում էին՝ ձեր սերը մեր նկատմամբ ավելի շատ է, քան մեր մայրերի սերը: Մեր ծառայությամբ նրանք հասկանում էին, որ Աստված է այցելել իրենց»,-նշում է քույրը::

Քույր Բենդետտան ժպիտով է հիշում Մայր Թերեզայի հետ առաջին հանդիպումը: Տեսնելով օրիորդին՝ Մայրը կատակել է՝ դու այնքան բարձրահասակ ես, բայց խնդիր չէ:

«Մայր Թերեզան ինձ երբեւէ հանդիպած ամենապարզ մարդն էր: Նրա համար յուրաքանչյուրն այնքան կարեւոր էր, որ երբ հանդիպում էիր նրան, թվում էր, թե այդ պահին նրա համար դու միակն ես աշխարհում, եթե նույնիսկ շրջապատված էի բազմաթիվ մարդկանցով: Նա ցանկանում էր ցույց տալ, որ Աստծո համար յուրաքանչյուրը թանկ է, եւ ես դա հասկանում էի ամեն անգամ նրան հանդիպելիս: Շատերն են այդ զգացողությունն ունեցել»,-պատմում է քույրը:

Մայր Թերեզայի համար կարեւոր էին մեծ սիրով արված փոքր գործերը:

«Մեր արածը պարզապես մի կաթիլ ջուր է օվկիանոսում: Բայց եթե այդ կաթիլը չլիներ, կարծում եմ` օվկիանոսը կզգար դրա պակասը»,- ասում էր Մայր Թերեզան:

Փոքրամարմին, կորացած մեջքով պարզ այս կինը սեփական օրինակով ապացուցեց, որ աշխարհին տիրելու համար զենքի կարիք չկա: Սեր եւ գութ է պետք: Երբ Մայր Թերեզային հարցնում են, թե չի վախենում մահից, պատասխանում է՝ մահանալ նշանակում է վերադառնալ տուն: Մի՞թե դուք վախենում եք տուն՝ ձեր մտերիմների մոտ վերադառնալ: Անհամբերությամբ սպասում եմ մահվանը. չէ՞ որ կկարողանամ հանդիպել Հիսուսին եւ բոլոր այն մարդկանց, որոնց փորձել եմ տալ իմ սերը: Դա կլինի հրաշալի հադիպում, այնպես չէ՞….

Մայր Թերեզայի հուղարկավորությանը հազարավոր մարդիկ էին մասնակցում՝ աշխարհի բոլոր կողմերից: Երկրների ղեկավարներ, առաջին տիկնայք, բարձրաստիճան պաշտոնյաներ: Նրանց թվում էին նաեւ աղքատից ամենաաղքատները…

Source: Yerkir Media
Link: Մեր արածը մի կաթիլ ջուր է օվկիանոսում. Մայր Թերեզան կարևորում էր մեծ սիրով արված փոքր գործերը